Mostrando entradas con la etiqueta Cancro do castiñeiro. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Cancro do castiñeiro. Mostrar todas las entradas

sábado, 30 de mayo de 2015

Actuacións de silvicultura na zona de Pedra Cabalgada

A Pedra Cabalgada despois das actuacións de silvicultura. Maio 2015.
Nas pasadas semanas realizáronse actuacións de silvicultura na zona de Pedra Cabalgada, consistentes na poda de castiñeiros e carballos. A poda consiste nun proceso de corta de ramas dunha árbore ou arbusto (realizado coidadosamente por persoal cualificado) para diferentes obxectivos (sanidade forestal, formación para obtención de froito, formación para obtención de madeira de calidade, prevención de incendios forestais, etc.). 

Castiñeiro podado e saneado correctamente. Maio 2015.
A mellor época para realizar as actuacións de poda é ao comezo da actividade vexetativa da árbore, a principios da primavera, así obteremos cicatrizacións das feridas máis rápidas. 

A poda no castiñeiro debe efectuarse cada 2 – 4 anos, alcanzando unha altura da zona podada de polo menos 6 metros, dependendo do aproveitamento (ou non) da masa arbórea. É importante realizar os cortes de forma correcta, un corte limpo e próximo ao fuste principal (respectando o coxinete de inserción da rama a eliminar, ver imaxe adxunta), sen deixar toros que posteriormente podrecen ou dificultan a cicatrización da ferida. A ferramenta debe estar ben afiada e debe desinfectarse con lixivia ao 10-20% cada vez que se cambie de exemplar a podar para evitar a transmisión do cancro do castiñeiro (Cryphonectria parasitica). A utilización de masilla especial para selar as feridas é esencial para manter a sanidade do castiñeiro, pois calquera ferida, por pequena que sexa, é unha porta aberta para que as esporas de Cryphonectria entre a través da codia.

Execución correcta de poda.
Os restos resultantes das podas deben xestionarse segundo procedan de árbores sans (amoreamento nun punto concreto do terreo ou trituración) ou infectados por enfermidades (queima de tódolos restos).

Amoreamento dos restos de poda na Pedra Cabalgada. Maio 2015.

martes, 17 de marzo de 2015

Cancro do castiñeiro nos montes de Darbo

O cancro do castiñeiro é unha enfermidade moi grave que afecta principalmente aos castiñeiros (xénero Castanea), o axente responsable desta enfermidade é un fungo, máis concretamente, un fungo de orixe asiático introducido en Europa a través de Italia polo comercio de castiñeiros orixinarios do este de Asia. O nome deste fungo alóctono é Cryphonectria parasitica

Castiñeiro afectado polo cancro. Castelo, ano 2015.

Como normalmente acontece con tódalas bioinvasións, Cryphonectria parasitica causa poucos danos nos castiñeiros orixinarios de Asia. A explicación está na coexistencia entre ambas especies durante miles de anos, o fungo en contacto coas árbores produce pequenas adaptacións nos castiñeiros que “loitan” para evitar danos, á súa vez, o fungo adáptase aos cambios que sofren os castiñeiros para poder continuar parasitándoos. En definitiva, os castiñeiros asiáticos están preparados para defenderse de Cryphonectria, pero para os castiñeiros europeos, este fungo é como a Influenza para os indíxenas americanos, algo co que non están preparados para loitar. 

Actualmente Cryphonectria está presente en gran parte dos soutos do norte peninsular, e Galicia non é unha excepción. Aparecen zonas afectadas pola enfermidade en toda a xeografía galega. No monte de Darbo, o cancro do castiñeiro afecta á practica totalidade dos soutos, máis do 60% dos castiñeiros están afectados. 

Síntomas e danos producidos polo cancro nun castiñeiro.

Algo moi importante antes de continuar con este artigo, é indicar que o fungo Cryphonectria parasitica é incapaz de “infectar” a unha árbore coa codia sana, só cando existe unha ferida na casca, o castiñeiro está exposto a infectarse polo fungo. As feridas poden ser causadas por diversos motivos: o roce de dúas ramas polo vento, as podas realizadas sen desinfectar as ferramentas, as feridas non protexidas con pasta cicatrizante, os incendios forestais, as persoas impacientes que golpean as ramas dos castiñeiros para que caian as deliciosas castañas... Calquera ferida, por pequena que sexa, é unha porta aberta para que as esporas de Cryphonectria entre a través da codia. 
 
Castiñeiro con cancro. Castelo, ano 2015.

O principal axente propagador das esporas é o vento, mediante este medio as esporas poden recorrer moita distancia. Tamén a choiva, os animais, os insectos e aves poden ser vectores. Pero é o home o principal propagador do cancro mediante o transporte de material infectado, uso de ferramentas contaminadas, etc. 

O síntoma máis característico da enfermidade é a aparición de feridas na codia do tronco e ramas, denominadas “cancros” (ver a fotografía adxunta). Estas feridas, ao estenderse o fungo pola codia, producen un “anelamento” que corta a circulación da savia e en consecuencia as partes por enriba da zona obstruída morren e secan. Por debaixo do “anelamento” aparecen “chupóns” (brotes de crecemento rápido). 

Fotografía aérea da zona de Varlonga, Pedra Cabalgada, Castelo e Balcón do Rei.
Os polígonos indican zonas afectadas por cancro. En vermello as zonas moi afectadas, en laranxa as zonas moderadamente afectadas e en amarelo as zonas levemente afectadas pola enfermidade. 

O control desta enfermidade é moi complexa, no caso do monte de Darbo, lugar moi afectado polo cancro do castiñeiro débense seguir os seguintes métodos: 

  • Eliminación de árbores infectadas gravemente. 
  • Eliminar ramas afectadas e sanear feridas en árbores maduras. 
  • Queima de tódolos restos afectados por cancro do castiñeiro. 
  • Desinfección de ferramentas utilizadas para podar os castiñeiros, infectados ou non infectados (lixivia ao 10-20%). 
  • Utilizar masilla especial para selar as feridas nos castiñeiros.